O’nun gelişine en çok da kız çocukları sevinmişti..Artık onları babaları dayılarına götüremeyeceklerdi çünkü!. O’nun gelişine en çok da yetim çocuklar sevinmişti. Çünkü,artık sahipleri vardı. İnsanlar rotasını kaybetmişti…

Sadece kainatı değil,insanı bile hoyratça yok ediyordu.. Tarih bize Fravun’un, sırf iktidarını koruyabilmek için 900 çocuk katlettiğini söylüyor…Nemrut’un sırf iktidar korkusuyla,çocuk dünyaya gelmesin diye eşlerin bir birlerine yakınlığını yasakladığı bilinmektedir.Mekkeli müşrikler kız çocuklarını gömerken nesli katletmeye devam etmişlerdir.Çağdaş dünyanın da çocuklarla arasının hiç de iyi olmadığı aşikardır.Filistin’de kolları kırılan çocuklar!, Afrika’nın aç kalan bebekleri!.Sokak çocukları diyerek, terk edilmiş ama yine de suçlu sayılmış çocuklar!.Yetim yuvalarında dövülen çocuklar!.Ve Ülkemin tecavüze uğrayan çocukları!..Ve Doğunun mağdur ve mazlum çocukları!Dünyalık menfaatleri uğruna organları çalınan ve tecavüze uğrayan çocuklar!.Büyükler yıktı, hep onlar enkaz altında kaldı.Büyükler kan akıttı,hep onların kanı aktı.. Bütün bunlar nesil emniyetini yok eden,çocukları geleceğin büyükleri olarak göremeyen Nemrud’i zihniyetin devamıydı!. İşte bu Nemrud’i zihniyete “Dur” diyen Hz.Muhammed (sav) her yönde olduğu gibi çocuklara yaklaşım konusunda da eşsiz bir örnektir..Şimdi O’nun (as) çocuklara yaklaşımından birkaç öne çıkan başlık sunalım şimdi;

   1.O,(as) Çocuklara da büyükler gibi önem verirdi.Duygularına duygudaşlık ederdi.Acılarını paylaşır,sevinçlerine ortak olurdu… Enes bin Mâlik anlatıyor:"Peygamber Efendimiz insanların en güzel ahlâklısı idi. Benim Ebû Umeyr adında küçük bir kardeşim vardı. Peygamber Efendimiz bizim eve gelerek onu gördüğünde, "Ebû Umeyr'i üzgün görüyorum, sebebi nedir?" "Babam, 'Yâ Resulallah, oynadığı nugayr kuşu öldü' dedi..O(as) bunun üzerine çocuğun duygusuna duygdaşlık etmiş,acısını paylaşmıştı…

   2:O(as) Çocuklar arası adaleti öğütlüyordu. “Çocukların, senin üzerindeki haklarından biri onlara eşit davranmandır."(Tirmizi)Bu konuda bir başka haber de şöyledir. Nu'man İbnu Beşîr'den rivayet edilen şu hâdise vesîle olmuştur: "Babam bana malından bir şeyler hibe etmişti. Annem Amra Bintu Ravâhâ: Bu hibeye Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ı şâhit kılmazsan kabûl etmiyoruz" dedi. Bunun üzerine bana yaptığı hibeye şâhit kılmak için babam beni de alarak Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a gitti. Durumu öğrenen Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm):"Başka çocukların da var mı?" diye sordu. "Evet" cevâbı üzerine "Aynı şekilde bütün çocuklarına hibede bulundun mu?" diye sordu. Babam: "Hayır" deyince, "Allah'tan korkun, çocuklarınız husûsunda âdil olun" dedi..(Buharı ve Müslim)..

   3:O(as) Çocuklar için çok şefkatli idi .Sevgisini izhar ederdi.

Çocuğun sosyal hayata uyumundan,öz güven,ine kadar çocuğun psikolojik yapısında etkisi olan bir faktör sevgi ve şefkat unsuru… “Çevrelerinden, hususen anne babalarından, yeteri kadar sevgi ve alâka göremeyen çocukların, kendisine itimad duygusunu geliştiremeyeceği, büyüklere karşı düşmanca hareket etmeye, haşin, kırıcı, kavgacı, yalancı, hırsız, okul kaçkını olmaya meyledeceği vs. kesinlikle anlaşılmıştır. Suçlu çocuklar için te'sis edilen ıslah evlerinde de başarı için, her şeyden önce "sevgi ve şefkât"e başvurulması gerektiği belirtilmektedir.Bu söylenenler, bir kısım klinik ve anket çalışmaları sonunda ilmen tesbit edildiği için "son zamanlarda en ziyade üzerinde durulan mühim problemlerden biri anne ve babaların çocuğa karşı takınacağı tavır" olmuştur”. (Ikra ansiklopedisi)..Bu bağlamda peygamberimiz (sav) çocuklara davranışında en güzel baba,en güzel psikolog olmuştur.. Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'deki bu çocuk sevgisi sâdece kendi çocuklarına karşı olan cibillî bir evlad sevgisinden çok, sevgiye muhtâç olan bütün çocuklara karşı idi. Yine Enes (radıyallahu anh)'den mervî bir hadiste, O (aleyhissalâtu vesselâm)'nun "Çocuklara karşı nâsın en müşfiki" olduğu belirtilmektedir ki bir başka vecihte "çocuklarına ve iyâline karşı nâsın en müşfiki" şeklinde gelmiştir.(Ikra ansiklopedisi). Peygamberimiz çocukları sevmeyenlere de hayret ederdi. On çocuğu olduğu halde hiç birini öpmediğini söyleyen Akra bin Habis adlı zata hayretle bakıp: “Merhamet etmeyene merhamet edilmez.”buyurmuştu. (Buhari, edep 18, müslim, fezail 56

  Sevmenin ne demek olduğunu da sevginin dengesini de bize öğreten Peygamberimiz,çocuğu İbrahim’in öldüğünü gördüğünde yanaklarından aşağı yaşlar süzülmüştü..Çocukları okşamış,kızına Babasının annesi demişti. Ama adalet söz konusu olunca” Kızım Fatıma bile hırsızlık yapsa,gereken cezayı verirdim” diyerek sevginin dengesini öğretmişti insanlığa…

   4:Çocuklara Kızmaz ve onlara espri yapardı…

Eli altındakilere O’ndan daha iyi davrananı bir daha görmedi dünya..Kölesine bile kardeş olan bir Peygamberdi O..İnfak edecek hiçbir şeyi olmayan Enes.bin Malik’in annesi Enesi çok küçük yaşlarda getirmişti ve

“-Benim vercek bir şeyim yok,işte bu oğlum Lütfen onu hizmetine kabul et” diye rica etmişti..Hz.Enes diyor ki on yıl hizmet ettim ama bir kere bile kızdığını görmedim… On yıl hizmetinde bulunan Enes der ki

* Bana hiç bir zaman öf bile demedi. Yaptığım bir iş için bunu neden yaptın?, veya yapmadığım bir iş için bunu neden yapmadın? Demedi *

* Bir gün Resulullah beni bir iş için bir yere gönderdi. Yolda giderken oynayan çocuklara katıldım oynamaya başladım. Biraz sonra yanıma gelen Resulullaha baktığımda bana gülüyordu. Enescik, emrettiğim yere gittin mi? diye sordu. Ben de Evet şimdi gidiyorum, ya Resulullah dedim *

Hz. Peygamber bütün davranışlarında azarlama yerine akıl, basîret, yüksek anlayış, düşünce ve hikmet yolunu seçmiştir. Enes bin Malik onun için "Resulullah (sav) çocuklarla en çok şakalaşan idi" der.(İbnül Esir-3/466)..

   5:Çocuklarla Çocuklaşırdı..

“Çocuğu olan onunla çocuklaşsın” diye buyurarak çocukların duygularına eşlik etmenin önemini öğretmişti..Bazen çocuklarla yarış yapar bazen de sırtına binen çocukları gezdirirdi..

Ya bizler!,Kuşu ölen bir çocuğun acısını paylaşmaya giden,yetimin başını okşayan,çocuklarla oynayan bir peygamberin ümmeti olan bizler!.

“Hiç,bir çocuğun gözüyle bakmayı denediniz mi hayata?.Ya da kendi çocukluğunuza geri dönüp hayatı o bakışla yorumladınız mı?.Çocuklaşmak soyut bir kavramdır ama kapsamı geniştir.”(Esan Gul. Çocuk eğitiminde Kırk hadis)..”Hangi suçtan öldürüldü”(Tekvir.9)diye sorulduğunda Günümüz dünyasının öldürülen çocuklarının hesabını,hesaba katmamız gerekmektedir..Sadece kendi çocuklarımız için değil,tüm dünya çocukları için umut olmak kimin görevidir?... Ey İnananlar! Andolsun ki, sizin için, Allah'a ve âhiret gününe kavuşmayı umanlar ve Allah'ı çok anan kimseler için Rasûlullah en güzel örnektir.”(Ahzab:21).

   Ya şimdi!

   Dünyanın yetim,mazlum,mağdur çocukları ne kadar da muhtaç O’nun şefkat,sevgi ve adaletli tavrına…